“La bailaora excelente.” ครูชาวญี่ปุ่นผู้สอนฟลาเมงโก้ให้ฉันกล่าวชม เมื่อตอนที่เราได้ดูวิดีโอตอนที่ เอบา เยรบาบูเอน่า (Eva Yerbabuena) เต้นเดี่ยว แล้วยังสำทับต่อด้วยภาษาที่คนพูดไม่ถนัดปากด้วยว่า “เท่มาก...”
ในเมื่อ ‘เซนเซ’ รับประกันเช่นนี้ ก็ต้องเรียกว่า เอบา เป็นนักเต้นที่เก่งจริง เพราะตอนที่ ซาร่า บาราส มาแสดงในเมืองไทยนั้น เซนเซแค่บอกว่า ซาร่า เป็นนักเต้นที่เก่ง แต่ไม่ได้เก่งมากๆ นักเต้นเก่งจริงๆ หลายคนก็สามารถจะเต้นได้ดีพอๆ กับเธอหรือดีกว่า
ด้วยเหตุนี้ฉันจึงตื่นเต้นนักหนาเมื่อรู้ข่าวว่าเธอจะมาแสดงที่เมืองไทย นำไปสู่การค้นคว้าความเป็นมาของเธอ ซึ่งสรุปความได้พอประมาณดังนี้...
เอบา เยรบาบูเอน่า หรือ เอบา มารีอา การ์ราโด้ การ์เซีย (Eva María Garrido García) เกิดเมื่อปีค.ศ. 1970 ที่กรุงแฟรงเฟิร์ต ประเทศเยอรมนี เป็นลูกสาวของชาวสเปนที่เดินทางไปทำงานที่นั่น เอบา เริ่มเรียนฟลาเมงโก้ตั้งแต่อายุ 12 ปีกับครูดังๆ ระดับปรมาจารย์อย่าง เอนริเก้ ‘เอล กานาสเตโร่’ (Enrique ‘El Canastero’), ‘ลา โมน่า’ (La Mona), อังกุสตีญาส เดล ซากรามอนเต (Angustillas del Sacramonte) และ มาริกิญา (Mariquilla) เธอไปอยู่ที่ กรานาด้า (Granada) ซึ่งเป็นถิ่นฐานของฟลาเมงโก้ตั้งแต่อายุ 16 นอกจากนี้ เธอยังลงเรียนการละครกับ ฆวาน ฟูเรสท์ (Juan Furest), การออกแบบท่าเต้นกับ โฆอันเนส การ์เซีย (Johannes García) และการเต้นรำกับ ฆาเบียร์ ลาตอร์เร่ (Javier Latorre) และ มาริโอ มายา (Mario Maya)
เอบา ร่วมงานกับ มาริโอ มายา ได้สองปี เธอก็เริ่มออกแสดงในฐานะศิลปินเดี่ยว โดยมีโอกาสได้ร่วมแสดงกับศิลปินผู้มีชื่อเสียงมากมาย เช่น ราฟาเอล อากิล่าร์ (Rafael Aguilar), ลาตอร์เร่-ครูของเธอ, มานูเอล โมเรโน มายา (Manuel Moreno Maya), โฆเซลิโต้ เฟรนันเดซ (Joselito Fernandez) และ ปาโก้ โมยาโน (Paco Moyano) รวมถึงนักฟลาเมงโก้หนุ่มหล่อที่ดังไปทั่วโลกอย่าง ฆวาคิน กอร์เตซ (Joaquín Cortés) ครั้นถึงปีค.ศ. 1986 เธอก็ตั้งโรงเรียนของตัวเองขึ้นในกรานาด้า
ในปีค.ศ. 1992 ที่กอรโดบา (Cordoba) มีการมอบรางวัล La Malena จากการแสดงเดี่ยวของเธอ แต่ เอบา ปฏิเสธที่จะรับรางวัลเพราะเห็นว่าตัวเองเต้นได้ไม่ดีคู่ควรแก่รางวัล ในปีค.ศ. 1997 เธอได้กลายเป็นดาราเด่นในภาพยนตร์สารคดีเรื่อง ‘Flamenco Women’ ซึ่งเป็นผลงานการกำกับของไมค์ ฟิกกิส (Mike Figgis) เธอยังเป็นนักเต้นของคณะบัลเล่ต์แห่งชาติสเปน (Ballet Nacional de España) จนกระทั่งปีค.ศ. 1998 (พ.ศ. 2541) อันเป็นปีที่เธอตั้งคณะฟลาเมงโก้ของตัวเองขึ้นและออกแสดงเป็นครั้งแรกในเทศกาล Bienal de Sevilla ซึ่งเป็นเทศกาลฟลาเมงโก้ที่ใหญ่ที่สุดและสำคัญที่สุดงานหนึ่งของโลก
นักวิจารณ์ที่เคยชมการแสดงของเธอบอกว่า เอบา เป็นสาวร่างเล็กแบบที่ฝรั่งเรียกว่า ‘petite’ เธอสูงประมาณ 5 ฟุต หรือ 150 ซม. เท่านั้นเอง (ซึ่งเป็นเรื่องน่าแปลกใจมากสำหรับฉัน เพราะ เอบา ในวิดีโอที่เคยดูน่าจะสูงกว่านั้นเยอะ ทั้งที่สวมชุดกระโปรงสีดำเรียบๆ ซึ่งควรจะข่มรูปร่างให้ดูเล็ก) แต่ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักเต้นฟลาเมงโก้ที่สมบูรณ์แบบทั้งด้านเทคนิคการเต้นและการสื่ออารมณ์ เรียกว่าเธอกำลังมาแรงแซงหน้ารุ่นพี่อย่าง ซาร่า บาราส เมื่อปี-สองปีที่แล้ว โชว์ของเธอคือ ‘Cinco Mujeres’ หรือ ‘Five Women’ ได้รับการยกย่องชื่นชมอย่างสูงในทุกที่ที่เธอออกแสดง ซึ่งการแสดงชุดนี้และชุด ‘La Voz del Silencio’ ทำให้เธอได้รับรางวัล Best Performance และ Best Ballerina ในปีค.ศ. 2000 และ 2002 ที่งาน Bienal de Sevilla
ความจริงแล้ว เอบา เคยได้รับรางวัลเกี่ยวกับการเต้นมากมาย เช่น ในปีค.ศ. 2001 เธอได้รางวัล Premio Nacional de Danza ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบให้แก่นักเต้นฟลาเมงโก้ดีเด่นที่สุดของสเปน, ในปีค.ศ. 2002 ก็ได้รับรางวัล Time Out Best Performer of the Year ที่กรุงลอนดอน แล้วยังได้รับ Flamenco Today Prize for Best Dancer ถึงสามปีซ้อน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1999-2001 และล่าสุด เธอเพิ่งได้รับ Giraldillo Dance Award ที่งาน Bienal de Sevilla ปี 2006
ปัจจุบัน เอบา แต่งงานแล้วกับนักกีตาร์ชื่อ ปาโก้ ฆาราน่า (Paco Jarana) ซึ่งแน่นอนว่า เขาเป็นนักกีตาร์ฟลาเมงโก้ประจำคณะของเธอด้วย
เข้าไปดูเว็บไซต์ของเธอได้ที่ www.evayerbabuena.com
